Ariel

Toen Ariel nog maar 33 was, werden zijn benen verminkt door een industriële deegmixer in Mendoza, Argentinië. Hij werd de levende belichaming van de voortdurende strijd tussen mens en machine. Vanaf dat moment begon hij de betekenis van vrijheid opnieuw te ontdekken: zijn gebroken identiteit herstellen, zijn gezin bij elkaar houden en zijn eigen prothetische benen ontwerpen. Regisseur Laura Bari volgde Ariel tien jaar lang vanaf het moment van het ongeluk en creëerde een intiem en metaforisch portret van Ariels herwonnen trans humaniteit, waarbij ze zijn dagelijks leven contrasteerde met droomachtige innerlijke werelden – en de grens tussen realiteit en verbeelding verlegde.