Schijnsel

Fragmentarische speelfilm over de in het slop geraakte relatie van een stel van middelbare leeftijd. De film is opgebouwd uit verschillende dialoogscènes die slechts deels op elkaar aansluiten. De verhouding tussen de personages lijkt zich niet lineair te ontwikkelen maar een cirkelgang te beschrijven. Schijnsel balanceert op de grens tussen het verbeelden van een intieme verhouding tussen een man en een vrouw, en de intimiteit in het samenspel tussen een acteur en een actrice. De teksten in de film zijn derhalve niet alleen inhoudelijk van belang maar fungeren ook en vooral als gereedschap voor de acteurs. Als een van hen een monoloog heeft dan ligt het accent op het uitspreken van de tekst en op (de reflectie over) het acteur zijn.