Alle afleveringen

In deze eerste aflevering krijgen we meteen een stevig voorsmaakje van al het moois dat ons nog te wachten staat. We maken een reis om de wereld op het ritme van de seizoenen en zien hoe die cyclus van zon en regen, warmte en kou het leven op aarde bepaalt. In Antarctica overleven keizerspinguïns de poolwinter: vier maanden duisternis bij temperaturen tot -70 graden. Wanneer de lente komt, zetten ijsbeerjongen hun eerste stapjes in hun gladde wereld. In Canada beginnen drie miljoen kariboes aan hun jaarlijkse trek, op de hielen gezeten door roedels wolven. In de wouden van Oost-Rusland leeft de uiterst zeldzame Amur-luipaard. Maar het meest overvloedige leven vinden we in de tropen, waar 50% van de diersoorten leeft op 3% van het aardoppervlak. We zien onder meer kuddes olifanten tijdens hun trek naar de waterplassen van de Okavango-delta, wilde honden die op impala's jagen en de korte bloei van de Kalahariwoestijn.

In deze tweede aflevering krijgen we een spectaculair overzicht van de belangrijkste bergmassieven op Aarde en de dieren die er in moeilijke omstandigheden proberen te overleven. We reizen daarbij van één van de laagste plaatsen ter wereld - waar een nieuw gebergte in de maak is - naar de hoogste toppen van de Himalaya. De bergtocht begint in Ethiopië, waar een lavameer al 100 jaar lang een nieuw gebergte aan het opstuwen is. Op de flanken van dat Erta Ale-massief wonen troepen van wel 800 gelada's: de enige primatensoort die alleen van grassen leeft. In de Andes zien we hoe groep guanacos (een soort lama's) door een sneeuwstorm overvallen wordt en hoe de solitaire poema's soms toch ook in groep opereren. De Matterhorn is één van de enige hoge Alpentoppen die niet permanent met sneeuw is bedekt: hij is daarvoor gewoon te steil. In de Noord-Amerikaanse Rockies zien we hoe grizzlyjongen na de winter voor het eerst uit hun hol kruipen en hun eerste stapjes zetten in een besneeuwde wereld. De Baltoro in Pakistan is de grootse berggletsjer ter wereld: hij is bijna 70 kilometer lang. In die westelijke Himalaya leeft de met uitsterven bedriegde markhor, een soort kruising tussen een antilope en een berggeit. Nog veel zeldzamer zijn de sneeuwluuipaarden. Aan de andere kant van de Himalaya leven de reuzenpanda's. We zien ook hoe arenden op ijle hoogten op kraanvogels jagen terwijl die de Himalaya oversteken.

Slechts 3% van het water op Aarde is zoet, maar het is essentieel voor het leven op onze planeet. Deze aflevering toont rivieren, watervallen en meren in alle vormen en groottes, en laat ons kennismaken met de dieren die er leven. De reis begint op de Tepuis, hoge plateaus in het zuiden van Venezuela, waar tropische stortbuien dagelijks voor een overvloed aan water zorgen. Dat zoekt zijn uitweg over de rand van de plateaus, onder meer langs de Angel-waterval, met 979 meter de hoogste ter wereld. De breedste waterval is dan weer de Iguaçu in Brazilië. En daar bevindt zich ook het grootste moeras ter wereld: de Pantanal. De kracht van water wordt nergens duidelijker dan in de Grand Canyon: een kloof van tientallen kilometer breed en anderhalve kilometer diep, in de loop der tijden uitgeschuurd door de Colorado. We duiken ook onder het ijs van het Baikal-meer in Siberië, waar de enige zoetwater-'zeehonden' leven en ook gigantische prehistorische zoetwatergarnalen. In afgelegen bergrivieren in Japan leven 's werelds grootste salamanders: monsters van twee meter lang. We zien ook hoe zalmen in Noord-Amerika zorgen voor de grootste zoetwatermigratie ter wereld, al worden ze massaal opgepeuzeld door grizzly's. Nog meer spectaculaire beelden in deze aflevering: zwermen van honderdduizenden sneeuwganzen; een miljoen gnoes die de Mara-rivier oversteken en daar een gemakkelijk maal vormen voor Nijlkrokodillen; Indische otters die zich niet laten afschrikken door moeraskrokodillen; langstaartmakaken die in Indonesië onder water duiken om krabben te vangen, zoetwaterdolfijnen, piranhas en nog veel meer.

Deze aflevering van Planet Earth gaat ondergronds: in grotten, gangen en holtes van alle groottes en formaten. Licht dringt er nauwelijks door, maar dat wil niet zeggen dat er geen leven mogelijk is. De zogenaamde Zwaluwgrot in Mexico is de diepste verticale grot ter wereld: een gat van 400 meter waar de hele Empire State Building makkelijk in zou passen. De Lechuguilla-grot in New Mexico is 193 kilometer lang en tot 500 meter diep. Ze bevat hele kamers met adembenemende kristallen, soms tot zes meter lang. In de Hertengrot in Borneo wonen zo'n drie miljoen vleermuizen. Hun uitwerpselen vormen een meters dikke laag waarop dan weer honderduizenden kakkerlakken en andere ongewerveld dieren leven. Sommige diersoorten of varianten zijn zo specifiek dat ze alleen voorkomen in één of enkele grotten.

Bijna een derde van het landoppervlak op aarde bestaat uit woestijnen. Ze zijn goed zichtbaar vanuit de ruimte en van daar lijken ze er misschien wel allemaal hetzelfde uit te zien, maar niets is minder waar. Dat blijkt in deze vijfde aflevering van Planet Earth. In de Gobi-woestijn in Mongolië kan het tot 50° warm worden, maar het kan er ook 40 graden vriezen. De zeldzame Bactrische kamelen (met twee bulten) halen hun vocht vaak uit sneeuw in plaats van uit water. De Sahara is zo groot als de Verenigde Staten. Er komen zandstormen voor die heel Groot-Brittannië met zand zouden kunnen bedekken. Sommige dieren duiken dan diep in de grond weg, maar dromedarissen (één bult) blijven trots overeind. Toch kunnen zo'n stormen zelfs steen doen breken: de Egyptische Witte Woestijn met zijn grillige rotsformaties is zo'n door en door geërodeerd landschap. De hoogste zandduinen zijn te vinden in de Namib-woestijn. Spectaculaire luchtopnames tonen hoe hun 300 meter hoge toppen en kammen voortdurend van vorm veranderen, al blijft hun kern vaak merkwaardig stabiel. We gaan ook naar de Atacama in Chili, de Australische 'outback', de Sonoran in Arizona en Death Valley in Utah. Daar zien we hoe een kortstondige en zeldzame 'woestijnbloei' een vraatzuchtige kolonne sprinkhanen doet ontstaan van 160 op 65 kilometer. Andere dieren die in woestijngebieden leven, zijn hagedissen en woestijnvossen, maar ook antilopen en zelfs leeuwen en olifanten.

In deze aflevering trekken we naar de poolgebieden. Antarctica bevat 90% van het ijs op de wereld. In de winter is het er erg stil, maar vanaf de lente komt er meer beweging. Stormvogels gaan op zoek naar een partner maar worden belaagd door vraatzuchtige skuameeuwen. Bultrugwalvissen jagen op ingenieuze manier op krill. Later op het jaar beginnen de keizerpinguïns aan hun lange tocht naar hun broedplaatsen, ruim 160 kilometer van de kust. Aan de andere kant van de planeet, in het Noordpool-gebied, jagen wolven op muskusossen. Een ijsbeermoeder gaat samen met haar twee jongen op zoek naar voedsel. Door de opwarming van de aarde wordt dat alsmaar moeilijker: steeds meer ijs smelt weg, zodat de beren vaak grote afstanden moeten zwemmen. We zien een uitgeputte mannelijke ijsbeer die na een lange zwemtocht probeert een walrus te verschalken. Als het hem niet lukt, is hij ten dode opgeschreven. De toekomst ziet er niet rooskleurig uit voor de ijsberen...

Deze zevende aflevering gaat over savannes, steppen, toendra's en prairies: enorme open vlaktes met de grootste concentraties van landdieren op aarde. In Mongolië zien we hoe duizenden gazellen op de vlucht gaan voor een 'steppebrand'. Hun graasgronden zijn vernield, maar gras is taai en herstelt zich snel. In de Arctische toendra strijken miljoenen sneeuwganzen neer om te broeden. Hun jongen zijn een makkelijk doelwit voor poolvossen. Op de prairies van Noord-Amerika tonen imposante bizons zich van hun machokant om een wijfje te versieren. De onherbergzame Tibetaanse hoogvlakte is de geliefde biotoop van yaks en wilde ezels. In India verbergen de hoge grassen niet alleen de grootste maar ook verrassend kleine zoogdieren, zoals het pygmeevarken. En op de Afrikaanse savanne zorgt waterschaarste aan een drinkplaats voor een zeldzame en fatale confrontatie tussen twee koningen van de dierenwereld: leeuwen en olifanten.

Deze aflevering brengt ons naar de regenwouden rond de evenaar. Hoewel de oerwouden slechts 3% van het aardoppervlak innemen, leeft er liefst 50% van alle soorten dieren en planten op aarde. In Nieuw Guinea zijn er 40 soorten paradijsvogels. Ze hebben hun naam niet gestolen, want ze zien er oogverblindend kleurrijk uit. Toch is de jungle een harde en vijandige biotoop, waar elk straaltje licht en elke voedselbron levensbelangrijk zijn. Als een oude boom sterft, ontstaat er een race van jonge planten die allemaal strijden voor hun plekje onder de zon. Ondanks de overvloed van planten zoeken olifanten in het Congolese oerwoud naar mineralen onder de grond. Daarbij komt hun sterke slurf goed van pas. In Oeganda zijn we - voor het eerst op televisie - getuige van een stammenoorlog tussen twee groepen chimpansees waarbij de dieren niet terugdeinzen om soortgenoten te vermoorden en zich overgeven aan kannibalisme.

De negende aflevering onderzoekt de ondiepe kustwateren rond de continenten. Ze vormen de thuishaven voor het grootste deel van het leven onder water. Recent ontdekte koraalriffen voor de kust van Indonesië zijn een kleurrijke biotoop voor fantastische schepsels zoals pygmeezeepaardjes, 'elektrische' schelpdieren en groepen van tientallen zeeslangen die samen op jacht gaan. Gigantische kolonies zeevogels hebben hun nesten gebouwd op de kusten van de Arabische woestijn. In West-Australië zien we hoe dolfijnen als volleerde surfers tot op het strand glijden om een prooi te vangen. In Zuid-Afrika jaagt de gevreesde witte haai, de grootste roofvis ter wereld, op zeehonden. En op het eiland Marion in de Indische Oceaan moet een groep keizerspinguïns een strand vol zeehonden oversteken. De zeehonden aarzelen niet om de pinguïns aan te vallen, maar die bieden moedig weerstand.

In deze aflevering gaat het over het leven in 'bladverliezende wouden' en coniferenbossen. Zij vormen de grootste bosgebieden ter wereld en komen voor van de arctische tot de subtropische streken. De groei van coniferen begint aarzelend in de poolgebieden, maar iets meer naar het zuiden omcirkelt de taiga-gordel de hele aarde en bevat hij een derde van alle bomen op onze planeet. Slechts weinig dieren kunnen er heel het jaar door aarden, maar elanden en wolven voelen zich hier thuis. Ruim 1600 kilometer verder naar het zuiden bereiken de coniferen - letterlijk en figuurlijk - hun hoogtepunt met de 'redwoods', een soort die meer dan 100 meter hoog kan worden. De sequoia's zijn dan weer de meest massieve bomen ter wereld, én de grootse levende wezens tout court. Sommige coniferen zijn meer dan 4000 jaar oud. Deze bossen wemelen ook van het leven. We zien hoe een boommarter een eekhoorn achternazit en hoe een grijze uil haar jongen leert vliegen. In de bossen van Oost-Rusland vechten de zeldzame Amur-luipaarden tegen de harde winter en tegen de uitroeiing: er zijn nog maar een 40-tal exemplaren over van deze elegante diersoort. In het zuidelijk halfrond, op het vreemde eiland Madagaskar, zien we de allervreemdste bomen - de baobabs - die een biotoop vormen voor de al even vreemde lemuren, de voorlopers van de apen

In deze laatste aflevering trekken we naar één van de meest geheimzinnige en onbekende gebieden op aarde: de diepzee. Oceanen bedekken twee derde van het aardoppervlak, maar eigenlijk blijven ze relatief onbekend, vooral dan de diepere regionen. Voedsel vinden en energie sparen: dat is voor alle dieren in de oceaan essentieel om te overleven. Dat wil ook zeggen: zich aanpassen aan de omstandigheden; zoals een walvishaai van 30 ton zich voor de kust van Venezuela te goed doet aan een school vissen, hoewel hij normaal plankton eet. De witte haai jaagt solitair tot op een diepte van 100 meter. Dolfijnen doen het dan weer in groep. Zo volgen we een school van 500 dieren die een nog veel grotere groep makrelen aanvalt. Dolfijnen zijn de bolides van de oceaan: met een helicam zien we hoe ze tot 30 kilometer per uur halen. In de diepten van de oceanen leven schepselen die elke omschrijving tarten: octopussen die lijken te vliegen en vampierinktvissen die hun belagers verjagen met bioluminiscente kleureffecten. Op de zeebodem bevinden zich duizenden vulkanen, sommige hoger dan Mount Everest. De minerale gesteenten op hun flanken zijn een rijke voedingsbodem voor allerlei soorten zeeleven. Zeilvissen vallen hun prooi in groep aan, in perfecte tachtische harmonie en choreografie. En de laatste beelden van deze aflevering en de reeks zijn voorbehouden voor de blauwe vinvis: het grootste dier ter wereld, dat helaas met uitsterven bedreigd is.