Alle afleveringen

In het voorjaar van 1951 kwamen de Molukkers naar Nederland. De Molukse gemeenschap begon aan een ongewilde ballingschap in het verre, vreemde land, waarvoor veel Molukse militairen in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger hadden gevochten. Coen Verbraak vertelt via interviews met veertien Molukkers het aangrijpende verhaal van de eerste generatie die uiteindelijk dof berustte in zijn lot, van de tweede generatie die zich juist fel verzette en van de generaties daarna die zich vervolgens schijnbaar moeiteloos lijken aan te passen. Dit is niet alleen het relaas van de Molukkers zelf, maar ook van de Nederlandse geschiedenis.

70 jaar geleden kwamen dat meer dan 12.000 Molukkers naar ons land. Het waren voormalige KNIL-militairen die vaak generatieslang ons koloniale regime hadden gediend. Bij de onafhankelijkheid van Indonesië was er voor hen geen plaats meer en moesten ze naar Nederland. Hier wachtte hen een kille ontvangst, de militairen werden uit het leger ontslagen en ze werden gehuisvest in afgelegen tochtige woonoorden. Het was maar tijdelijk, zei onze regering en dat geloofden de Molukkers. Maar de maanden werden jaren en de frustraties groeiden. Het wordt duidelijk hoe ernstig het gevoel van miskenning was en hoe de radicalisatie onder de jongeren toenam.

70 jaar geleden kwamen meer dan 12.000 Molukkers naar ons land. Het waren voormalige KNIL-militairen die vaak generatieslang ons koloniale regime hadden gediend. Bij de onafhankelijkheid van Indonesië was er voor hen geen plaats meer en moesten ze naar Nederland. Hier wachtte hen een kille ontvangst, de militairen werden leger ontslagen en gehuisvest in afgelegen tochtige woonoorden. Het was maar tijdelijk, zei onze regering, maar de maanden werden jaren en de frustraties groeiden, vooral onder de jeugd. Dit leidt tot steeds hardere acties die culmineren in de treinkapingen bij Wijster en De Punt.

70 jaar geleden kwamen meer dan 12.000 Molukkers naar ons land. Het was maar tijdelijk, zei onze regering, maar de maanden werden jaren en de frustraties groeiden, vooral onder de jeugd. Het leidde tot steeds hardere acties die culmineerden in de treinkapingen bij Wijster en De Punt. We zien dat die acties tot niets leidden behalve diepe frustraties, waardoor ongelooflijk veel jongeren naar de drugs grepen. In de jaren tachtig keert het tij en gaat de sociale en culturele situatie van de Molukkers snel vooruit. Maar de eigen republiek blijft tot vandaag aan toe een lastig haalbare droom.