Alle afleveringen

Rudi Vranckx trekt naar Tunesië, waar eind december 2010 fruitverkoper Mohammed Bouazizi zichzelf uit wanhoop in brand stak. Rudi volgt het pad dat de revolutie zelf volgde, van stad tot stad en van dag tot dag. Hij trekt naar Kasserine, de armste en ellendigste plek van Tunesië, waar de opstand na Bouazizi's dood losbarstte. Rudi Vranckx probeert te peilen wat er beweegt in het Tunesië van nu. Waar islamisten de verkiezingen wonnen maar nu al bedolven worden onder de kritiek, en waar salafisten proberen het seculiere Tunesië terug te laten keren in de tijd. Het laatste woord is voor niemand minder dan de nieuwe president Moncef Marzouki, die decennialang vocht voor de mensenrechten en nu een duidelijke boodschap heeft voor de Arabische dictators.

Niemand zal de juichkreet vergeten die over het legendarische Tahrirplein galmde toen de Egyptische president Moebarak eindelijk aftrad. Een jaar later staat Rudi Vranckx er opnieuw. Het enthousiasme en de vrijheidsdrang zijn er nog steeds. De Egyptische revolutie gaf aanleiding tot een machtsstrijd die nog steeds niet uitgevochten is. Rudi Vranckx spreekt er met boeren, met salafi's, ... en overal klinkt dezelfde boodschap: wij geven onze vrijheid nooit meer op. Van Cairo leidt De revolutieroute naar Libië. In het oostelijke Benghazi behaalden de Libische opstandelingen hun onverwachte eerste overwinning op kolonel Khadafi, dankzij een doodgewone huisvader. Maar de Libische revolutie ontaardde in een bloedige strijd met een dictator die niet wilde wijken.

Is de Arabische lente een winter geworden? Dat is de centrale vraag in de laatste aflevering van De revolutieroute. Rudi Vranckx zet zijn reis door Libië voort. In Misrata, Tripoli en een aantal Berber-dorpen ziet Rudi een land dat verscheurd wordt tussen hoop en rancune, tussen wantrouwen en de trots om vrije Libiër te zijn. Libië zoekt zich een weg uit de chaos. Je voelt dat er hoop is. Maar uit Syrië is de hoop verdwenen. Het regime van Bashar Assad heeft resoluut gekozen voor massamoord om de rebellie uit te schakelen. Waardoor ook de rebellen steeds wreedaardiger worden. Rudi Vranckx heeft Syrië twee keer bezocht. De eerste keer, in januari, wordt hij overspoeld met regeringspropaganda en eindigt het bezoek abrupt met een mortieraanval in Homs. De tweede keer zit er niets anders op dan illegaal het land in te trekken.