Bâtards

Po powrocie z wrześniowych wakacji w Hiszpanii, Agathe, technik dentystyczny, i jej mąż Alexandre, sprzedawca, odkrywają, że ich samochód się zepsuł. Zagubieni na opustoszałym odcinku autostrady, bez swoich stałych punktów orientacyjnych – niedziałającego telefonu komórkowego i zepsutego samochodu – są zmuszeni śledzić mechanika, który pojawia się znikąd dzięki wezwaniu z przerobionego telefonu alarmowego. Odholowani na odludne pole kempingowe na pustkowiu, odkrywają, ku swojemu zdumieniu, rodzinę sześciorga adoptowanych dzieci, wszystkie w mniej więcej tym samym wieku (25 lat) i o różnym pochodzeniu. To „Bękartowie”. Zmuszeni czekać na naprawę silnika, para nieświadomie uczestniczy przez kilka godzin w ich wspólnym życiu. Agathe częściowo ulega gościnności rodziny, ponieważ dostrzega w każdym bracie i siostrze zapomniane cnoty: szczerość, kreatywność, hojność, prostotę… Dla niej słowo „bękart” jest synonimem kulturowego mieszania…