Smierc z ludzka twarza

Krematorium w Ostrawie. Pracujący tu ludzie o śmierci mówią bez większych emocji. Opowiadają o rodzajach trumien i urn, a także o procesie kremacji. Kamera rejestruje moment, w którym ciało zmarłego wprowadzane jest do pieca krematoryjnego, oraz moment przesypywania popiołu do urny oznaczonej odpowiednim numerem, kolejnym w wielkiej machinie śmierci. Dokument mówi też o ludzkiej ciekawości, która nie zna granic. Ludzie często chcą widzieć, co stanie się z nimi, kiedy oni nie będą już mogli o sobie decydować. Okazuje się, że do śmierci, podobnie jak do wielu innych rzeczy, można się po prostu przyzwyczaić, nauczyć się z nią obcować na co dzień. Cóż innego z resztą pozostaje pracownikom krematoriów czy zakładów pogrzebowych. Dla nich jest to przecież zwyczajne miejsce pracy, dla nas miejsca, o których wolimy nie pamiętać.