Wszystkie odcinki

Kilka lat po Powstaniu Styczniowym hrabina Lechicka jedzie na Sybir - formalnie do męża, naprawdę do ukochanego Jana. Obaj zesłańcy żyją po sąsiedzku. Przedterminowo zwolniony hrabia wraca do dworu i, zgodnie z życzeniem hrabiny, oświadcza córce Karolinie, że jej matka nie żyje. Sam w hotelu popełnia samobójstwo. Karoliną opiekuje się ciotka i mąż zmarłej siostry Henryk. Na zesłaniu hrabina bierze ślub z ciężko chorym Janem. Podczas samotnej przechadzki gwałci ją pijany chłop rosyjski. Jan umiera. Hrabina, podwójna wdowa, jest w ciąży z syberyjskim chłopem.

Karolina jedzie do Paryża. We właścicielce sklepu z kapeluszami rozpoznaje matkę. Mała Susanne to jej przyrodnia siostra. Podczas dramatycznej sceny rodzinnej do sklepu wpadają dwaj ścigani przez Prusaków żołnierze francuscy. Kobiety udzielają im schronienia. Jednym z nich jest Polak, Edward Borski. Hrabina z córkami wraca do pałacu Lechickich. Odwiedza je Edward. Zostaje kochankiem Karoliny. Hrabina wyrzuca go z domu, ale Karolina odchodzi z nim. Przez 20 lat znosi pijaństwo i zdrady Edwarda. Gdy go zsyłają na Sybir, jedzie za nim, choć nie jest jego żoną. W pałacu stara hrabina więzi przy sobie Susanne. Matka Jana uważa ją za wnuczkę, ale hrabina nie pozwala im na kontakt. Edward żyje z Dunią, pije i upokarza Karolinę, którą kocha inny zesłaniec, dr Piotr. Karolina umiera przy urodzeniu córeczki Edwarda.

Zakochaną w rosyjskim nauczycielu Susanne umierająca matka zmusza do zerwania z nim. Odtąd Susanne żyje w Lechicach samotnie. Nieznajoma kobieta przywozi jej z Syberii małą Karolinkę, córkę Karoliny i Edwarda. Karolina studiuje na Sorbonie. W niepodległej Polsce jest lewicującym adwokatem. Wraz z kochankiem Andrzejem broni przed sądem komunistów. Porwana na ulicy przez narodowców, zostaje kochanką jednego z nich, Jana. Rodzi bliźniaki. Endecka grupa Jana morduje Andrzeja. Na jego pogrzebie Karolina głośno wskazuje morderców i zostaje przez nich zastrzelona. Jan wpada w obłęd.

Bliźniak Jan nie żyje. W 1938 roku Ewelina - wbrew Susanne - występuje w kabarecie i poślubia aktora Chmurkę. W czasie okupacji, będąc w zaawansowanej ciąży, podrzuca w kinach ulotki z tekstem "Tylko świnie siedzą w kinie". Natyka się na Chmurkę uświetniającego występem seans filmowy i policzkuje go na estradzie. Z Pawiaka wykupuje ją Susanne. Ewelina rodzi córkę. Wywieziona przez Rosjan do łagru zostaje służącą naczelnika. Dumna Polka odrzuca jego awanse. W noc wigilijną, stojąc z Niemcem - łagiernikiem po dwóch stronach obozowych drutów, nuci z nim kolędę - on "Heilige Nacht", ona "Cichą Noc". W Lechicach babka umiera zostawiając kilkuletnią prawnuczkę samą.

Ewelina wraca do Polski po 11 latach łagru. Z trudem znajduje córkę Zuzannę. Gdy po studiach Zuzia wychodzi za mąż, czekająca pod kościołem SB aresztuje obecnych na ślubie KOR-owców. Młodzi jadą do Francji. Mąż Zuzanny chciałby tam zostać, ale Zuzanna, która jest w ciąży, skłania go do powrotu. Oboje angażują się w "Solidarność". Ich małą Karoliną opiekuje się babka. Zuzia zwiedza pałac w Lechicach, w którym łażą świnie i owce. Internowana w grudniu 1981 r. Zuzanna dostaje przepustkę z powodu śmierci matki. Mąż jest w więzieniu, Karolinka w domu dziecka. Po zwolnieniu z więzienia i wyjściu męża na wolność Zuzanna przenosi grób matki do Lechic. Po 1989 r. odzyskuje pałac.