Wszystkie odcinki

Listopad 1967 roku. Hanna Bielska – początkująca aktorka – spieszy się na spektakl Dziady, gdy po drodze przyłącza się do niej nieznajomy chłopak. To Janek Wolicki. Za wszelką cenę chce zaimponować dziewczynie i zyskuje w jej oczach, gdy przynosi maszynopis „Dziadów” z autografem samego Kazimierza Dejmka. Znajomość przeistacza się w zauroczenie. Tymczasem młody dziennikarz Dunin dowiaduje się, że jego kolega z pokoju ze względu na pochodzenie zostaje zwolniony. W tym samym momencie w redakcji pojawia się Janek. Dunin ma się nim zaopiekować. Jednak chłopakowi nie szlifowanie warsztatu dziennikarskiego w głowie. Romans Janka i Hanny nabiera rumieńców. Ważnym artefaktem ich uczucia staje się aparat fotograficzny, który jest prezentem dla Wolickiego od ojca. Miłość młodych nabiera szekspirowskiego wymiaru. Tata Hanny jest szykanowanym przez komunistyczne władze lekarzem, a ojciec Janka to esbek, który na swój radar bierze rodzinę ukochanej syna.

Sylwester 1968. Imprezę staremu Wolickiemu psuje syn. Chłopak splądrował alkoholowe zapasy ojca. Ten mógłby mu to jeszcze wybaczyć, gdyby psikus nie ośmieszyłby go w oczach towarzyszy partyjnych. Wolicki robi z powodu kradzieży awanturę synowi. Z kolei u Bielskich okazuje się, że restrykcje tak jak wcześniej dotknęły ojca tak teraz władza upomniała się o matkę Hani. Stąd żywym tematem w domu staje się emigracja całej rodziny. Tymczasem w redakcji naczelny Kotowicz żąda od Dunina paszkwilu na bananową młodzież. W kawiarni Związku Literatów dziennikarz szuka wyjścia z uwierającej sytuacji, a znajduje naradę w sprawie listu o nadzwyczajnym zjeździe pisarzy. W KC PZPR trwa narada w tej kwestii. Za późno. Spotkanie dochodzi do skutku, ale pod budynkiem pojawiają się funkcjonariusze milicji. Podobnie jak na terenie Uniwersytetu Warszawskiego. Młodzież zebrała się tam, aby wyrazić swoją dezaprobatę dla działań władzy, m.in. za zdjęcie „Dziadów”

8 marca 1968 to nie był w Warszawie zwykły Dzień Kobiet. Na dziedzińcu Uniwersytetu zaczyna się atak ormowców, milicjantów i aktywu robotniczego na studentów. Akcją dowodzi Wolicki niemający bladego pojęcia, że wśród pacyfikowanych jest jego syn. Młodzież jest bez szans z rządowymi bojówkami, a w powstałym tumulcie Janek i Hania tracą się z oczu. Dziewczyna trafia na milicyjny dołek. Pobity Wolicki dociera później do rodzinnego domu. Tymczasem Dunin będący świadkiem wydarzeń pisze rzetelny artykuł o zamieszkach. Na drodze publikacji reportażu staje naczelny. Służby są coraz brutalniejsze. Przekonuje się o tym przesłuchiwana młoda Bielska. Przeczuwając najgorsze Janek chce poruszyć niebo i ziemię, aby ją znaleźć. Wkrótce i on może mieć kłopoty, bo trafia w milicyjne ręce, kiedy bierze udział w kolejnej studenckiej manifestacji.

Janek jest przesłuchiwany przez esbecję bez zbytniej taryfy ulgowej. Ale jak szybko tam trafił, tak szybko stamtąd wyszedł. Wyciągnął go oczywiście ojciec. Chłopak nie jest mu wdzięczny. Po powrocie do domu między Wolickimi dochodzi do konfrontacji, która kończy się wyprowadzką Janka i jego matki. A w redakcji konflikt. Duninem chce rzucić papierami, gdy odkrywa, że naczelny włamał się do jego szuflady i wziął artykuł o bananowej młodzieży. W kraju nasilają się antysemickie wydarzenia przemówienia. Rodzina Bielskich, mająca żydowski rodowód, staje przed dylematem – co robić dalej?