Tüm bölümler

Mevlânâ odasına kapandığı ve kimseyle konuşmadığı için medresenin başına Selâhaddin'in geçmesi önerilir, Mevlânâ da bu fikri destekler. Zorla evlendirilen Efsun, düğün gecesinde birçok siyasi dinamiği altüst edecek bir eylemde bulunur.

Şirazi'den güçlü bir zehir temin eden İdris bu zehri İsfahânî'ye teslim eder. Bu esnada Mevlânâ tarafından medresenin başına geçirilen Selâhaddin, medresede kendisine karşı büyük bir protestoyla karşılaşır.

Şems'in şehre dönmesiyle birlikte Mevlânâ başta olmak üzere birçok insanın içi umutla dolar. Bu esnada Baycu Noyan uyanır ve Efsun'u öldürmekten vazgeçip onun esaretini sonlandırır. Ömer Atabek ise Moğol askeri kılığında Efsun'un çadırına kadar girer.

Gürcü Hatun'un ensesinde olduğunu gören İsfahânî, onu zehirlemek için bir plan yapar fakat bu, artık İdris için bardağı taşıran son damladır. Yeni müderris Selâhaddin, dergâhtaki protestocuları biraz yatıştırsa da onları henüz tümüyle ikna edemez.

Efsun ile beraber şehre dönen Ömer, Gıyâseddin'in huzuruna çıkar ve İsfahânî'nin de tavsiyesiyle görevinden azledilir. Öte yandan Gürcü Hatun topladığı tanıklarla İsfahânî'nin bütün kirli işlerini gözler önüne sererek onu köşeye sıkıştırır.

Kimya'nın Şems ile evleneceğini duyan Alâeddin'in bütün umutları yıkılır ve öfkesine yenik düşer. İsfahânî'ye karşı tanık olarak çağrılan İdris kendi dilini kesince, Gürcü Hatun bundan dolayı pişmanlık duyup Mevlânâ'dan öğüt almaya gider.

Zindandan kaçan İsfahânî'nin Ömer'i öldürmek için hazırladığı zehirli hançer, Ömer yerine bir başkasının canını alır. Olmayan gölgeler gören ve iyice kontrolü kaybeden Gıyâseddin'in gözü, kendi oğlunun canına kastettirecek kadar döner.

İntikam arzusuyla yanıp tutuşan Ömer, İsfahânî'nin canını almasına rağmen yüreği soğumayınca Mevlânâ'nın öğüdüyle kılıcını ve sancağını kuşanıp cenk etmek üzere yollara düşer. Görünürde bir hastalığı olmayan Kimya ise takatsiz kalıp yataklara düşer.

Moğollar şehrin kapısına dayanmışken Gıyâseddin hayalî babasını arar durur. Durum böyle olunca şehrin savunmalarını organize etme sorumluluğunu Kemalettin üstlenir. Ne Bahâeddin ne başkasının sözünü dinleyen Alâeddin'i ise kafasına koyduğundan vazgeçirmek imkânsız hâle gelir.

Gerçeküstü bir hayalde Şems'in tezahürüyle mekândan mekâna, zamandan zamana uçan Mevlânâ her endişesini dile getirir ve Şems'ten öğütler alır. Bu öğütlerden biri de Mevlânâ'nın gazellerini ve öğretilerini kâğıda dökmesidir.